جام جهانی ۲۰۰۶ برای سیریل دومورو یک تجربه تلخ و شیرین بود. او کاپیتان تیم ملی ساحل عاج بود و آنها را به اولین برد خود در یک بازی در فینال جام جهانی رساند. از سوی دیگر، او برای دو بازی اول انتخاب نشد و در بازی که بازی کرد، کارت قرمز دریافت کرد.
دومورو با خوشرویی پذیرفت که در دو بازی ابتدایی جام جهانی فیفا روی نیمکت بماند. او میگوید: «ناامیدکننده بود. شما همیشه میخواهید در ترکیب اصلی باشید. مربی انتخابهای خود را انجام داد و من به خاطر این موضوع هیچ مشکلی با او ندارم. من آن را پذیرفتم و با آن کنار آمدم.»
دومورو که در لاکوتا، ساحل عاج متولد شده است، در کودکی به فرانسه نقل مکان کرد. علاوه بر بازی برای کشور خود، حرفه او را به سراسر اروپا برده است. او در اسپانیا، ایتالیا، ترکیه و فرانسه فوتبال باشگاهی بازی کرده است – از جمله تیمهای برتر اینتر میلان و مارسی.
دومورو میگوید: «واقعاً از خدا به خاطر اینکه بخشی از آن هستم سپاسگزارم. او بود که مرا قادر ساخت تا به جام جهانی فیفا™ بروم و از او به خاطر هر چیزی که در زندگی و حرفهام به من داده است، سپاسگزارم، زیرا هرگز حتی فکر نمیکردم که یک بازیکن حرفهای فوتبال شوم. بنابراین واقعاً نمیتوانم بگویم، ‘چرا این اتفاق میافتد، چرا من انتخاب نمیشوم؟ چرا این؟ چرا آن؟’ من فقط از بودن در آنجا خوشحال بودم.»
دومورو به خدا اعتقاد داشت، اما فکر میکرد که برای دفع تأثیرات شیطانی یا بدشانسی در حرفهاش، باید در جادوگری نیز دست ببرد. او در مراسمی با جادوگران شرکت میکرد. دومورو میگوید: «این با انگشتری که به دست داشتم، نمادین میشد.» «آن به من داده شده بود و قرار بود از من در برابر طلسمها، حوادث و همه چیزهای بد محافظت کند.» او اضافه میکند: «وقتی در حین بازی برای مارسی مصدوم شدم، خواهرم برای من دعا کرد و گفت که از شر حلقه خلاص شوم.» «اما من این کار را نکردم. یک روز در اتاق نشیمن نشسته بودیم و درباره خدا صحبت میکردیم و من به او گفتم که میدانم خدا دست خود را در زندگی من دارد.
«همانطور که صحبت میکردیم، حلقهام را درآوردم و به خواهرم گفتم: «خب، فکر میکنم امروز آمادهام که بدون داشتن جادوگری از خداوند تشکر کنم.» و بنابراین به خواهرم گفتم که روز بعد از شر بقیه جواهرات خوششانسم خلاص میشوم. و از شر همه آنها خلاص شدم. آن زمان بود که واقعاً مسیحی شدم.
دوموراد میگوید: «وقتی درگیر جادوگری بودم، فکر میکردم باید مراقب خودم باشم، به خدا برای انجام این کار اعتماد نداشتم. حالا میفهمم که هر چه دارم نتیجه دست خداست.»
او اضافه میکند: «میراثی که میخواهم از خود به جا بگذارم، مرکز تمرینی است که تأسیس کردهام.» دوموراد از خانوادهای فقیر به کاپیتانی جام جهانی رسید. او با درک این که چقدر خوششانس بوده، ابتکار عمل را برای کمک به کودکان در ابیجان، پایتخت ساحل عاج، از طریق مرکز تمرینی سیریل دوموراد، به دست گرفته است.
دوموراد میگوید: «این مرکز به کودکان، اغلب از محلههای بد یا حتی کودکان خیابانی، این امکان را میدهد که جایی برای زندگی، غذا، آموزش و مربیگری فوتبال داشته باشند.»
در حال حاضر بیش از 10 کودک از این مرکز، نماینده ساحل عاج در فوتبال در رده سنی خود بودهاند. همانطور که دوموراد میگوید: «با کمک خدا، شاید برخی از آنها روزی بتوانند همان شغلی را که من داشتهام، داشته باشند. این چیزی است که من به آن افتخار خواهم کرد.»
دوموراد پیامی دارد که به کودکان مرکز و افرادی که ملاقات میکند منتقل میکند: «اگر به چیزی غیر از خدا اعتماد دارید، شما را تشویق میکنم که آن را کنار بگذارید، همانطور که من گذاشتم. در عوض، خدا را به زندگی خود دعوت کنید. او تمام چیزی است که شما همیشه به آن نیاز خواهید داشت.»